ಕವನ

ಹೊರಗೆ ನಿಂತ ಸಂತ

ದೇವರಹಳ್ಳಿ ಧನಂಜಯ


ಮೈ ಮೂಳೆ ಚಕ್ಕಳ
ಸಾಮುಗೊಂಡು ಎಕ್ಕಡ
ಅರ್ಥ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತೀಗ
ಬದುಕು ನಿನ್ನ ಸಂಗಡ

ನರ ನರಗಳು ಉರಿ ಗೊಂಡು
ಕಣಕಣದಲಿ ಚಲನಗೊಂಡು
ಹೊಲೆಯ ಹೊಲೆದ ಜೋಡ ನೋಡು
ಮೊಳಗುತಿದೆ ದುಡಿಮೆ ಹಾಡು

ಕೋಟಿ ಕಷ್ಟ ಮೌನ ನುಡಿ
ಎದೆಯ ತಿದಿಗೆ ಕಾದ ದುಡಿ
ಆದಿ-ಅಂತ್ಯ ತಮಟೆ ಸದ್ದು
ಗಲ್ಲೆಬಾನಿ ಕಾವ್ಯವು
ಕೇಳಬೇಕುಲೋಕವು

ನೂಕು ನೆಲದ ನಾಕುತಂತಿ
ಕಾಲ ಮೀರಿ ಬೆಳೆದು ತಂತು
ಹೊರಗೆ ಉಳಿದು ಬಿಟ್ಟನು
ಬೇರ ಬೆವರ ಸಂತನು

Comment here