Saturday, May 18, 2024
Google search engine
Homeಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂವಾದಕವನಸುಟ್ಟ ಹೆಣಗಳ ಕಪ್ಪು ಹೊಗೆ

ಸುಟ್ಟ ಹೆಣಗಳ ಕಪ್ಪು ಹೊಗೆ

ತಿಪಟೂರುಕೃಷ್ಣ.

ಭುವಿಯಿಂದ ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ
ನರಳಿ ನರಳಿ ಹಾರುತ್ತಿದೆ
ಸುಟ್ಟ ಹೆಣಗಳ ಕಪ್ಪು ಹೊಗೆ

ಗಗನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಹರಡುತ್ತಿದೆ
ಬಂಧನಗಳ ಕಳೆದುಕೊಂಡ
ಸತ್ತಾತ್ಮಗಳ ಕರಿ ನೆರಳು
ಕೊಂದವರ ನಿಂದಿಸುತಾ

ಅಮಾಯಕ ಜೀವಗಳ ಬಲಿಗೈದು
ಮುಟ್ಟಿ ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತಿದೆ
ದುಷ್ಟತನದ ಕೆನ್ನಾಲಿಗೆ

ಅಮ್ಮನೋ, ಅಕ್ಕನೋ, ಅಣ್ಣನೋ
ತಮ್ಮನೋ, ಗಂಡನೋ
ಉಸಿರು ನಿಂತ ಮುಗಿದ ಜೀವ
ಕಮರುತ್ತಿದೆ ಬೆಂಕಿಯೊಳಗೆ

ಬತ್ತಿದ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಬಿಟ್ಟನಿಟ್ಟುಸಿರು
ಗೊಗರೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂಗಲಾಚಿ
ಬಯಲಾದವರ ನೆನೆನೆನೆದು
ನೀಲಿ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಕೆಂಪು

ಒಂದಲ್ಲ, ಎರಡಲ್ಲ, ನೂರಲ್ಲ
ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷ ಉಸಿರುಗಳ ಚೀರಾಟ
ಕಣ್ಣುಕಾಣದ ಎದೆಯೊಳಗೆ
ಕಿತ್ತಳೆ ಬಣ್ಣದ ಕೊರೋನಾ

ಅತ್ತು ಕರೆದರೂ ಸಿಗದ ಮುಖ
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಹೊತ್ತೊಯ್ದ ಕಟುಕ
ನಾನು ಅನ್ನುವರಿಲ್ಲದ ಈ ಲೋಕ
ಬರಸಿಡಿಲಿನಂತೆ ಬಂದ ಆಗಂತುಕ

RELATED ARTICLES

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisment -
Google search engine

Most Popular

Recent Comments

Anithalakshmi. K. L on ಕವನ ಓದಿ: ಹೂವು
Sukanya on ಗುರು
G L Devaraja on ಕೋರೋಣ
Vaishnavi Metri on ಸರಗಳವು
ಬಸವರಾಜ್ ಹೇಮನೂರು on ಕ್ಲಾಸ್ ರೂಂ v/s ನ್ಯೂಸ್ ರೂಂ
ಶಾಂತರಾಜು ಬಿ ಎಸ್ on ಸೂರ್ಯನೇ ದೇವರಾದಾಗ
ಲೋಕೇಶ್ ಭೈರನಾಯ್ಕನಹಳ್ಳಿ on ಅಮ್ಮನ ವಾರವೂ, ಗಿಣ್ಣಿನ ಸೊಬಗೂ…
ಸುನಿಲ್ ಕುಮಾರ್.ವಿ on ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮುಂದೇನು?
ವಾಜಿದ್ ಖಾನ್ ತೋವಿನಕೆರೆ on ತುಮಕೂರಿನ ಹಾವುಕೊಂಡ ಗೊತ್ತಾ?